Vermogensbeheer volgens Van Lieshout & Partners

Voor veel klanten hanteer ik een zogenaamde core-satelite benadering. De “core” is de kern van de portefeuille en met de satellieten kunnen we dan inspelen op bepaalde thema’s dan wel bepaalde beleggingscategorieën. Voor een defensief risicoprofiel bestaat de kern vaak een goede bedrijfsobligaties. Dit kunnen individuele obligaties zijn of een beleggingsfonds. Om spreiding aan te brengen kunnen dan de satellieten gebruikt worden om te investeren in bijvoorbeeld (bedrijfs-)obligaties uit emerging markets.

Ter aanvulling op de Europese bedrijfsobligaties was ik recentelijk op zoek naar duurzame obligaties. Om spreiding aan te brengen en omdat ik te weinig verstand heb van welke ondernemingen voldoen aan de duurzaamheidcriteria, leek een beleggingsfonds mij een goed alternatief.

Als je op internet kijkt dan zijn er bijzonder veel duurzame aandelenfondsen. Probleem is alleen dat zeer veel fondsen het zogenaamde best-in-class-principe hanteren. Dit houdt in dat hoewel sommige sectoren worden uitgesloten (bijvoorbeeld tabak en de wapenindustrie) alleen die bedrijven worden geselecteerd die in hun sector het beste voldoen aan de duurzaamheidcriteria. Dit betekent dat in veel fondsen aandelen van bijvoorbeeld Volkswagen en TNT worden opgenomen. Bij sommige fondsen ben ik zelfs aandelen van BP tegen gekomen.

Wat ik als belegger ook van deze aandelen mag vinden, duurzaam vind ik ze echter niet. De officiële reden dat het best-in-class-principe bijna altijd gehanteerd wordt is dat de beheerders zeggen dat het beter is die ondernemingen op te nemen die in ieder geval duurzaamheid pretenderen na te streven (zeg maar positieve discriminatie) dan ondernemingen uit te sluiten. Wat natuurlijk ook meespeelt is dat veel fondsen worden beoordeeld op hun outperformance ten opzichte van een index. Als je te veel ondernemingen uitsluit, dan wordt het behalen van outperformance natuurlijk ook een stuk moeilijker.

Zoals gezegd, was ik dus op zoek naar een duurzaam obligatiefonds. In Nederland kom je dan eigenlijk vrij snel uit op een tweetal duurzame obligatiefondsen, dat van ASN en dat van Triodos.

Als belegger kijk ik toch als eerste naar het rendement. Over de afgelopen 12 maanden behaalde het obligatiefonds van Triodos een rendement van circa 7 % en het fonds van ASN een rendement van 6 %. De meeste obligatiefondsen die in (Europese) bedrijfsobligaties beleggen hebben een rendement van tussen de 10 % en 15 % behaald over de afgelopen 12 maanden. Om eerlijk te zijn viel mij dit behoorlijk tegen. Veel onderzoeken tonen aan dat duurzaam beleggen niet ten koste hoeft te gaan van het rendement. Dus toch maar even kijken hoe er nu precies wordt belegd.

Om eerlijk te zijn was ik ook wel erg benieuwd naar de bedrijfsobligaties. Mijn kennis gaat niet veel verder dan obligaties van Solarworld (zonne-energie) of Vestas (windenergie). Maar de feitelijke verdeling van beide fondsen vond ik toch wel bijzonder opmerkelijk. Het Triodos Sustainable Bond Fund belegt voor circa 70 % in staatsobligaties. ASN maakt het nog bonter. Het ASN Obligatiefonds belegt voor ruim 95 % in staatsobligaties. Het ontgaat mij echt wat dit met duurzaamheid te maken heeft. Ik snap best dat de overheid een aanjager kan zijn van het realiseren van een duurzame en rechtvaardige maatschappij, maar wat mij betreft is het ongepast dat een duurzaam obligatiefonds bijna alles investeert in staatsobligaties. Er zijn al genoeg fondsen die vooral in staatsobligaties beleggen.

Wellicht dat een andere fondsenaanbieder na het lezen van deze column een gat in de markt ziet. Mocht er inderdaad snel een echt duurzaam obligatiefonds worden geïntroduceerd, dan heb ik in ieder geval interesse. Mocht u als lezer wel een echt duurzaam obligatiefonds kennen, dan hoor ik het natuurlijk ook graag.