De efficiënte markttheorie (EMT) houdt namelijk in dat alle publiekelijk beschikbare informatie op correcte wijze in de beurskoers is verwerkt. Anders gezegd, de beurskoers reageert direct en op correcte wijze op het laatste nieuws. Het maakt hierbij niet uit of dit bedrijfsnieuws is of macro economisch nieuws. Wellicht dat u nu weer denkt: Nou en?”. Mocht de theorie waar zijn dan heeft dit zeer grote gevolgen voor uw beleggingsportefeuille en waarschijnlijk ook voor de wijze waarop u belegt. Als de EMT namelijk opgaat dan is in de huidige beurskoers op correcte wijze alle beschikbare informatie verwerkt. Alleen nieuwe nieuwsfeiten hebben dan invloed op de beurskoers. En aangezien niemand nieuwe nieuwsfeiten kan voorspellen, is het volstrekt zinloos om bezig te zijn met fundamentele en technische research. Dit houdt dus ook in dat het lezen van columns (behalve dan deze!) misschien leuk is, maar volstrekt nutteloos is voor uw beleggingsresultaat. Kortom, als de EMT waar is, dan moet u accepteren dat niemand weet wat de beurskoers gaat doen en ook dat al het huiswerk dat u maakt met betrekking tot uw beleggingsportefeuille zonde van uw tijd is.

 

Toen ik dit onlangs aan een bevriende belegger vertelde schrok zij daar enorm van. Ze had het gevoel dat elke vorm van vastigheid werd weggeslagen. Want als niemand weet wat de beurzen de komende tijd zullen gaan doen, dan wordt alles wel erg risicovol. De grote vraag is natuurlijk of in EMT in de praktijk ook daadwerkelijk opgaat? De theorie houdt in dat alle informatie op correcte wijze wordt verwerkt. Dit betekent dat we kunnen beoordelen of iets op correcte wijze is ingeprijsd en uiteraard is dat absoluut niet het geval. Beleggers beoordelen dezelfde informatie vaak op verschillende wijze en komen ook op verschillende uitkomsten. Wat voor de ene belegger misschien slechte cijfers zijn, vindt een andere belegger juist weer goed. Vaak is dit ook afhankelijk van iemands positie in het desbetreffende aandeel.

 

Ook blijkt uit onderzoek dat beleggers vaak moeite hebben met het goed interpreteren van de cijfers. Onderstaand voorbeeld is een bekend “raadsel” dat vaak gebruikt wordt. Drie collega vermogensbeheerders willen voor volgend jaar samen 1 stand huren op de Dag van de Belegger. Zij bellen de VEB op en de manager vertelt hun dat één stand € 3.000 kost. Zij besluiten inderdaad de stand te huren en de € 3.000 over te maken. Elke vermogensbeheerder betaalt zijn deel ter waarde van € 1.000. Nadat het geld binnen is, realiseert de manager van de VEB zichzelf dat vanwege de kredietcrisis de kosten zijn verlaagd naar € 2.500. Hij geeft zijn assistent € 500 die hij moet teruggeven aan de vermogensbeheerders. Omdat de assistent niet weet hoe hij € 500 eerlijk moet verdelen over 3 vermogensbeheerders, geeft hij elke vermogensbeheerder honderd euro en besluit zelf € 200 te houden. Later realiseert de assistent dat de vermogensbeheerders elk 900 hebben betaald (1000 – 100). Samen hebben de beheerders dus € 2.700 betaald. Als hij zijn 200 euro hierbij optelt dan komt hij uit op € 2.900. Hij vraagt zich af waar nu in hemelsnaam de ontbrekende honderd euro is gebleven.